Atatürk’ün vefatının ardından, cenaze işlemleri büyük bir titizlikle yürütülmüştür. Vefat günü Dolmabahçe Sarayı’na telefon ile davet edilen Gülhâne Askeri Tıp Akademisi anatomi ve patoloji profesörü merhum Doktor M. Lütfi Aksoy, cenazenin tahnitini özenle gerçekleştirmiştir. Cenaze, öncelikle Ankara’daki Etnografya Müzesindeki geçici kabre konmuş ve yaklaşık on beş yıl burada kalmıştır. 1953 yılında Anıtkabir’e nakledilirken tabut açılmış ve Atatürk’ün naaşı hiç bozulmamış olarak bulunmuştur.
Profesör Lütfi Aksoy, tahnit sırasında formol ve diğer tahnit malzemelerini kullanmış, bu işlem için büyük bir enjektör, değişik boyut ve kalınlıkta iğneler, pens ve trokar gibi özel aletler kullanmıştır. 1959 yılı itibarıyla, bu aletler Profesörün asistanlarının elinde bulunmuş ve Şişli’deki Atatürk ve İnkılâp Müzesi’ne devredilmek üzere hazırlanmıştır. Bu süreç, Atatürk’ün naaşının korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması açısından büyük önem taşımaktadır Guided Tour Ephesus.
Atâullah Efendi ve Tarihî Hatıralar
On altıncı yüzyılın önemli ulemasından olan Atâullah Efendi, II. Sultan Selim’in hocasıdır. Aslen Aydın’ın Birgi kasabasından gelen Atâullah Efendi, Rüstem Paşa Medresesi’nde müderris iken Şehzade Selim’in öğretmeni olarak tayin edilmiştir. Kısa sürede şehzadenin derin hürmetini kazanmış ve İstanbul’da, genç yaşında, en nüfuzlu devlet erkânından biri hâline gelmiştir. Kapısı, dönemin büyükleri ve devlet erkânı için sürekli açıktı.
Gençliğinde Ebüssuud Efendi’den ders almasına rağmen, üstadına gereken saygıyı göstermediği ve ikramda kusur ettiği için, bazı müverrihler onun Ebüssuud Efendi’nin bedduasına uğradığını kaydetmiştir. 1571 yılında vefat eden Atâullah Efendi’nin cenaze namazını Şeyhülislâm Ebüssuud Efendi kıldırmıştır. Cenazeye katılanlar, Atâullah Efendi’nin yüzünde “gerçek bir huzur ve mutluluk” ifadesi gördüklerini belirtmişlerdir.
Ölümünden birkaç gün önce Atâullah Efendi’nin bir rüya gördüğü anlatılır. Rüyasında, ulema meclisinin başında otururken, sofu kıyafetinde eli bastonlu bir adam içeri girer ve üç defa “Kalk, meclisten ayrıl, ey edebini unutan!” der. Atâullah Efendi, meclisdekilere bu adamın kim olduğunu sorar; meclistekiler, Ebüssuud Efendi’nin babası Muhiddin İskilip olduğunu söylerler. Bu olay, onun manevi ve ilmi dünyasına dair önemli bir hatıra olarak tarih kayıtlarında yer almıştır.
Bu bilgiler, Atatürk’ün tahnit süreci ve tarihî kişiliklerle ilgili detayları günümüze aktarmakta, hem tıbbi hem de kültürel açıdan büyük değer taşımaktadır.