Yazar adı: Saksagan

I14, I22, I32, I42

Falih Rıfkı Atay ve Ateş ve Güneş ile Zeytin Dağı Eserleri

/

Falih Rıfkı Atay’ın ilk kitabı olan Ateş ve Güneş, İkinci Dünya Savaşı sırasında Suriye ve Filistin cephelerinde yaşanan savaş ve sıkıntıları konu alır. Bu eser, yazarın gözlemlerini ve yaşadığı zorlukları aktardığı bir anı ve edebiyat çalışmasıdır. Üslubu henüz tam anlamıyla olgunlaşmamış olsa da, Cenab Şehâbeddin’in etkisi eserde hissedilir. Falih Rıfkı’nın ilerleyen dönemlerde geliştireceği serbest cümle yapısı bu eserinde daha sınırlı olarak görülür. Bu serbest cümle yapısı, Türkçenin doğallığı ve esnekliği açısından daha uygun bulunmuş, yazarın düşüncelerini daha akıcı ve özgür bir biçimde ifade etmesini sağlamıştır.

O dönemde bazı ilim ve siyaset adamları, Falih Rıfkı’nın cümlelerini “çarpık cümleler” olarak eleştirmiştir. Ancak sonraki kuşak genç yazarlar, onun sade ve akıcı dilini kendi üslup gelişimlerinde örnek almıştır. Halid Ziya ve Cenab Şeh

I13, I24, I34, I41

Falih Rıfkı Atay ve Edebiyat ile Seyahat Yazıları

/

Falih Rıfkı Atay, yazarlık hayatında siyasi ve sosyal konulardaki tartışmalarını eserlerine de yansıtmıştır. Eski Saat adlı kitabında, yaşadığı dönemdeki çeşitli siyasi ve sosyal davalar üzerindeki kavgalarına dair yazılarına yer vermiştir. Benzer şekilde, Roman adlı eserinde de bu tür yazılarının en kuvvetli örneklerini bulmak mümkündür. Bu yazılar, çevre, parti ve bireyler üzerindeki etkisini anlamak açısından önemlidir.

Falih Rıfkı’nın etkisi ve yazılarının gücü, Atatürk’ün şahsi ifadesiyle de desteklenmiştir. Ankara Palas’ta Falih Rıfkı’yı Kral Faysal’a takdim ederken Atatürk şöyle demiştir: “Münakaşacı, kuvvetli muharrirlerimizdendir.” Faysal, “Size karşı mı münakaşa eder?” diye sorunca Atatürk, “Yok canım, bizim karşı…” cevabını vermiş ve ardından Falih Rıfkı’ya dönerek, “Hatırında tut, senin o Fethiye kara açtığın mücadele yok mu? Hani bana karşı yap

I15, I23, I35, I45

Falih Rıfkı Atay ve Polemik Yazıları

/

Cemal Paşa İstanbul’a dönünce, Falih Rıfkı Atay da onunla birlikte İstanbul’a geldi. Mütareke yıllarında Akşam gazetesinde yazdığı fıkra, polemik ve siyaset yazıları ile ilk şöhretini kazandı. O dönemde, Türk milletinin yaşadığı zorlukların nabzı, Falih Rıfkı’nın yazılarında atıyordu. Yakup Kadri’nin İkdam gazetesindeki yazıları da bu dönemde halkın görüşlerini yansıtan diğer önemli örneklerdi.

Falih Rıfkı Atay, 1922’den 1950’ye kadar milletvekilliği yaptı. Bu süreçte hem siyasetle ilgilenmiş hem de gazetecilik hayatına devam etmiştir. Günümüzde ise Dünya gazetesinin sahibi ve baş yazarı olarak görev yapmaktadır. Onun yazılarının en belirgin özelliği, özellikle polemik türündeki yazılarında ortaya çıkar. Zengin bir mantık ve güçlü bir fikir akışıyla kaleme aldığı yazılar, hem okuyucuyu düşündürür hem de tartışmaya davet eder.

Yakup Kadri, Kara Osmanoğlu’nun

I12, I21, I33, I43

Falih Rıfkı Atay’ın Gazetecilik ve Yazarlık Yılları

/

Falih Rıfkı Atay, gençlik yıllarında eğitim aldığı hocalarından bazılarını pek sevmedi ve eserlerini beğenmedi. Bu duygu, yıllar boyunca devam etti. Genç bir öğrenci olarak Atay, hocasıyla farklı bir sanat ve hayat anlayışı paylaşıyordu. Bu fark, onun ileride özgün bir yazar olmasında etkili oldu.

Darülfünun’u bitirdikten sonra kısa bir süre “Çarkçı Mektebi”nde Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. Bu dönemde kalemini geliştirmek için çok çalıştı ve kısa sürede yazarlık yeteneğini gösterdi. Talât Paşa, onu özel olarak yanına aldı ve birlikte Bükreş’e bir seyahat yaptı. Bu sırada Atay, Tanin gazetesine yazılar yazmaya başladı.

Falih Rıfkı, memuriyet ve gazetecilik yıllarını boş geçirmedi; çok okudu ve dönemin önemli edebiyatçılarından etkilenmeye devam etti. Hâşim, Tevfik Fikret, Cenap Şahabettin ve Halid Ziya gibi isimlerin etkisi altında kalmıştı. O da tıpkı Ahmed Ce

I11, I25, I31, I44

Falih Rıfkı Atay’ın Eğitim ve Yetişme Hayatı

/

Falih Rıfkı Atay, bütün Türkiye aydınları tarafından tanınmış önemli bir edebiyatçı, yazar ve gazetecidir. 1891 yılında İstanbul’da doğan Atay, ilk eğitim hayatına küçük yaşta başlamıştır. Çocukken aldığı sert disiplin cezaları, eğitim hayatına erken bir motivasyon kaynağı olmuştur. İlk mektepte, belki falaka ile, ancak kesin olarak hoyrat ellerden dayak yemesi onu okuldan uzaklaştırmıştır. Bu olay, onun azmini ve öğrenme isteğini daha da artırmış, tarih ve edebiyata olan ilgisini pekiştirmiştir.

Küçük Rıfkı, rüşdiye eğitimi sırasında Hayri Bey adındaki tarih hocasından etkilenmiştir. Bu hoca, öğrencilerine Murad Bey’in tarihinden gizlice fıkralar anlatarak onların hayal gücünü ve düşünme yeteneğini geliştirmiştir. Bu dönemde Rıfkı’nın ruhunda yeni fikirler doğmuş, çalışma arzusu ve öğrenme tutkusu derin bir ihtiras hâline gelmiştir.

Rüşdiyeyi tamamladıktan sonra M

H13, H24, H34, H41

Atâullah Efendi ve Ortaköy Cemiyeti

/

Atâullah Efendi, Osmanlı’nın seçkin ilim adamlarından biri olarak 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarında önemli görevler üstlenmiştir. Hekimbaşı Behçet Efendi’nin entrikaları sonucu o dönemde azledilmiş ve yerine Şahhaflarşeyhizâde Esad Efendi atanmıştır. Bu dönemde Osmanlı’da büyük bir değişim yaşanmıştır. Yeniçeri Ocağı, kanlı bir şehir muharebesi ile kaldırılmış, askerler takip edilip dağıtılmıştır. Bektaşilik tarikatı da fermanla kontrol altına alınmış, İstanbul’daki tüm Bektaşi tekkeleri kapatılarak tarikatın etkisi şehirden çıkarılmaya başlanmıştır.

Behçet Efendi’ye karşı olan bazı kişiler, bu durumu fırsat bilerek İkinci Sultan Mahmud’a bir jurnal sunmuş ve Atâullah Efendi ile diğer seçkin ulema isimlerini hedef almıştır. Bu dönemde Atâullah Efendi, Melekpaşazâde ve İsmail Ferruh Efendi ile Ortaköy’de sık sık toplanmışlardır. Bu toplantılara baz

H12, H21, H33, H43

Atâullah Efendi (İşanuade) – Mizahi Bir Ulema

/

Atâullah Efendi (İşanuade), on sekizinci yüzyılda Osmanlı uleması arasında tanınmış bir isimdir. Meclislerinde bazen mizahi ve esprili tavırlarıyla dikkat çekmiştir. Rivayete göre, bir toplantısında el çırparak dikkat çekmek istemiş ve bu durum bazı katılımcıları hayrete düşürmüş, bazıları ise gülmekten kendini alamamıştır. Bu esnada Sadaret Kaymakamı Şakir Ahmed Paşa, toplantıyı zarafet ve nezaketle yönlendirmiştir. Paşa, yorulan davacılara “Doğru, pek yorulduk. Bir kahve içecek kadar nefeslenelim” diyerek onları dışarı çıkarmıştır. Bu olay, Atâullah Efendi’nin hem meclislerdeki nüfuzunu hem de dönemin nezaket kurallarını yansıtmaktadır Local Ephesus Tour Guides.

Atâullah Efendi (İscyyid) – Hattat ve Kâtip

Atâullah Efendi (İscyyid), on seki

Scroll to Top